Автор неизвестен - Tworzenie i testowanie prostych bezprzewodowych sieci radiowych wi-fi - страница 1

Страницы:
1 

Akademia Techniczno-Humanistyczna w Bielsku-Bialej

Wydzial Budowy Maszyn i Informatyki

Laboratorium z sieci komputerowych

Cwiczenie numer: 6

Temat cwiczenia:

Tworzenie i testowanie prostych bezprzewodowych sieci radiowych ( Wi-Fi )

1. Wst$p teoretyczny.

Sieci bezprzewodowe wobec wciez istniejecych w Polsce problemow z stalym dost?pem do Internetu staly si? popularne alternatywe. Obecnie se one jednym z najszybciej rozwijajecych si? segmentow rynku komputerowego na swiecie.

Poczetki technologii bezprzewodowych si?gaje czasow II wojny swiatowej, kiedy to armia amerykanska jako pierwsza wykorzystala do transmisji danych sygnal radiowy. Zainspirowana tym grupa pracownikow naukowo-badawczych z Uniwersytetu Hawajskiego stworzyla pierwsze, radiowy siec komunikacyjne oparte o transmisj? pakietowe. ALOHANET, bo tak si? ona nazywala, byla istotnie pierwsze bezprzewodowe siecie lokalne. W jej sklad wchodzilo 7 komputerow, komunikujecych si? w topologii dwukierunkowej gwiazdy. Tak narodzily si? sieci bezprzewodowe.

Pod terminem bezprzewodowe, jak sama nazwa sugeruje, kryje si? wszelkie urzedzenia, ktore do poleczenia z innym urzedzeniem nie potrzebuje fizycznego medium, lecz wykorzystuje:

fale radiowe

fale dzwi?kowe

• niewidzialne promieniowanie optyczne

• pole magnetyczne

Najbardziej popularne se sieci bezprzewodowe wykorzystujece fale radiowe jako medium i na nich skupimy swe uwag?.

Technologia Wi-Fi (Wireless Fidelity) pracujeca w oparciu o standard IEEE 802.11 wykorzystywana jest przez coraz liczniejsze rzesz? uzytkownikow. Standard ten jest wykorzystywany do konstruowania bezprzewodowych sieci LAN i dlatego tez rownie popularne jego nazwe jest skrot WLAN (od ang. Wireless LAN - bezprzewodowy LAN). Z poczetku wydawalo si?, ze najwi?kszymi odbiorcami tej techniki b?de firmy, ktore instaluje bezprzewodowe infrastruktur? sieciowe, po to by udost?pnic intranet lub zasoby globalnej sieci przede wszystkim swoim pracownikom. Jednak wraz ze wzrostem popularnosci technologii oraz spadkiem cen urzedzen koniecznych do funkcjonowania sieci bezprzewodowe zacz?ly pojawiac si? w miejscach publicznych, gdzie stworzono tzw. hotspoty, a wi?c miejsca gdzie kazda osoba

wyposazona w komputer i odpowiednie kart? sieciowe ma dost?p do sieci. Oto przyklady zastosowan technologii bezprzewodowych:

Firmy - pracownicy firmy moge czerpac korzysci z sieci bezprzewodowej odbierajec i wysylajec poczt?, wspoldzielec pliki, przegledajec strony WWW, bez wzgl?du na ich polozenie w sieci.

Produkcja - siec bezprzewodowa pomaga poleczyc halowe stacje robocze i inne urzedzenia zbierajece dane o produkcji z siecie firmowe.

Magazyny - w magazynach, podr?czne komputery i czytniki kodow kreskowych podleczone bezprzewodowo uzywane se do rejestrowania ilosci i lokalizacji poszczegolnych palet i pudel. Siec bezprzewodowa ulatwia sledzenie stanow magazynowych i obniza koszty ich r?cznego sprawdzania.

Edukacja - uniwersytety wykorzystuje zalety przenosnej lecznosci poprzez udost?pnianie uzytkownikom z komputerami przenosnymi lecza do sieci uniwersyteckiej, udzialu w dyskusjach, dost?pu do sieci INTERNET, poczty

Finanse - dzi?ki posiadaniu podr?cznych komputerow z dost?pem do sieci bezprzewodowej, finansisci moge otrzymywac informacje o cenach i kursach w czasie rzeczywistym wprost z bazy danych, zwi?kszajec szybkosc oraz zyskownosc transakcji. Zespoly audytowe zwi?kszaje swe wydajnosc dzi?ki szybkiej instalacji sieci.

Opieka zdrowotna - uzywajec komputerow przenosnych do dost?pu do biezecych informacji, personel medyczny moze zwi?kszyc efektywnosc swej pracy, oszcz?dzajec pacjentowi opoznien w obsludze, eliminujec papierkowe robot?, potencjalne bl?dy w przepisywaniu dokumentow, etc.

Szpitale - obsluga szpitala moze uzywac sieci bezprzewodowej do bezposredniego przesylania wezwan do dyzurujecego personelu lekarskiego.

Sieci bezprzewodowe se interesujece takze z jeszcze kilku innych powodow. Po pierwsze, korzystajec z technologii Wi-Fi, mozemy latwo i raczej bezproblemowo zbudowac siec lokalne w biurze lub w domu. Nie wymagaje one przede wszystkim setek metrow kabli i dziurawienia scian tylko po to, aby przewody sieciowe mozna bylo przeprowadzic z pomieszczenia do pomieszczenia.

Ponadto dodatkowym atutem tego rodzaju sieci jest mobilnosc. Komputer nie jest juz "przywiezany" do miejsca, w ktorym akurat znajduje si? gniazdko sieciowe. Gdy nasz pecet pracuje w sieci bezprzewodowej, mozemy przemieszczac si? z nim swobodnie, po calym mieszkaniu lub biurze i nadal b?dziemy mieli dost?p do zasobow sieciowych. Wi-Fi jest takze jednym z najprostszych sposobow na wspoldzielenie, np. przez cienke scian? lub podworze, lecza internetowego na kilku "sesiedzkich" komputerach.

Drugim waznym powodem, dla ktorego bezprzewodowy dost?p do sieci staje si? tak popularny jest niemaly w polskich warunkach problem tak zwanej "ostatniej mili". Wielu providerow zdecydowalo si? wlasnie na takie rozwiezanie, oferujec uzytkownikom stale lecze realizowane za pomoce technologii Wi-Fi. Warto przy tej okazji zaznaczyc, ze taki dost?p do Internetu jest zwykle nieco tanszy niz w przypadku skorzystania z klasycznych technologii kablowych. Jednak zasi?g i wydajnosc sieci WLAN zalezy od takich czynnikow jak:

• czulosc urzedzen radiowych i moc ich nadajnikow,

• zysk zastosowanych obustronnie anten (ich typ i rzeczywiste parametry, ktore cz?sto nie

se takie jakie podaje sprzedajecy),

• dlugosci i typ zastosowanego antenowego kabla koncentrycznego,

• ilosc i sposob wykonania konektorow, przejsciowek do poleczenia urzedzen z antene,

• lokalizacja anten: bazowej i klienta ( wysokosc ich zamontowania: nad gruntem i nad

dachem),

• roznica wysokosci pomi?dzy tymi antenami,

• dokladnosc ustawienia w pionie dookolnej anteny bazowej,

• dokladnosc ustawienia kierunkowej anteny klienta,

• wolna strefa fresnela dla poleczen na dluzszym dystansie (kilka, kilkanascie km -sieci

bezprzewodowe realnie se w stanie takie zasi?gi uzyskac w praktyce)

• okoliczne przeszkody majece wlasciwosci odbijania sygnalu radiowego, lub jego

tlumienia

• przejezdzajece w poblizu duze obiekty (tramwaj, kolej, tir)

• obecnosc w poblizu sieci WLAN silnych stacji nadawczych (telefonia komorkowa, radary

lotnicze.. )

•   obecne w poblizu sieci WLAN inne, obce sieci bezprzewodowe pracujece na takich samych kanalach.

Standardy sieci bezprzewodowych 802.11

Zanim zdecydujemy si? na zakup odpowiednich urzedzen Wi-Fi, warto si? zastanowic, jakie czynniki maje najwi?kszy wplyw na szybkosc transmisji danych i zasi?g - a wi?c z punktu widzenia uzytkownika, na dwa podstawowe parametry pracy sieci bezprzewodowych. Obie wielkosci uzaleznione se od cz?stotliwosci zastosowanych fal radiowych oraz mocy nadajnika. Niestety, producenci nie moge swobodnie z nich korzystac, poniewaz cz?stotliwosci i moce nadajnikow obj?te se szczegolowymi regulacjami prawnymi. Ponadto w roznych krajach obowiezuje odmienne przepisy dotyczece transmisji radiowej, co dodatkowo komplikuje i ogranicza mozliwosci budowy uniwersalnych bezprzewodowych sieci.

Bezprzewodowe sieci Wi-Fi ustandaryzowane przez mi?dzynarodowe organizacj? IEEE (Institute of Electrical and Electronic Engineers) dzialaje na dwoch cz?stotliwosciach. Jak si? okazuje, na calym swiecie zastosowanie maje tylko cz?stotliwosci z przedzialu 2,4-2,5 GHz (pasmo ISM - Industry, Science & Medicine). Dlatego tez obecnie najpopularniejsze standardy sieci Wi-Fi, czyli IEEE 802.11b i IEEE 802.11g, pracuje wlasnie na tej cz?stotliwosci. W USA mozna spotkac urzedzenia zgodne ze standardem IEEE 802.11a, ktory do transmisji korzysta z pasma 5 GHz (pasmo UNII - Unlicensed National Information Infrastructure). Jednak ta cz?stotliwosc w Europie zarezerwowana jest dla celow wojskowych, dlatego tez standard 802.11a nie moze byc uzywany bez ograniczen (np. w Polsce dopuszcza si? jego stosowanie, ale tylko wewnetrz budynkow, a sygnal nie moze si? wydostawac poza ich obr?b).

To jednak nie wszystkie roznice mi?dzy poszczegolnymi standardami transmisji w sieciach bezprzewodowych. Kolejne ceche charakterystyczne dla kazdego z nich jest szybkosc transmisji. W przypadku normy 802.11b podstawowe przepustowoscie jest 11 Mb/s. To niewiele, niemniej do wi?kszosci zastosowan w zupelnosci wystarczy.

Do standardu 802.11b wprowadzono takze ciekawy mechanizm, znany jako dynamic rate shifting. Pozwala on na dynamiczne zmian? szybkosci transmisji w zaleznosci od wlasciwosci kanalu w danym momencie. W idealnych warunkach 802.11b zapewnia wlasnie 11 Mb/s. Jednak wraz z pogorszeniem warunkow transmisji (przez np. zwi?kszenie dystansu mi?dzy nadajnikiem a odbiornikiem) lub wzrostem zaklocen mechanizm ten zmniejsza pr?dkosc przesylu danych z 11

do 5,5, 2 czy 1 megabita na sekund?. Jezeli warunki transmisji ulegne poprawie, szybkosc przesylania danych zostanie automatycznie zwi?kszona.

Jednoczesnie wraz ze standardem 802.11b rozwijany byl konkurencyjny system 802.11a. Zostal on ratyfikowany przez organizacj? IEEE w lipcu 1999 roku, w tym samym czasie, co standard b. Jego popularnosc w skali swiatowej nie jest zbyt duza, mimo ze maksymalne transfery se prawie pi?ciokrotnie wi?ksze niz w przypadku b i wynosze 54 Mb/s. Spowodowane jest to przede wszystkim, dzialaniem w pasmie UNII, ktore w Europie zarezerwowano do celow wojskowych. Ponadto - w odroznieniu od cz?stotliwosci 2,4 GHz - fale w pasmie 5 GHz charakteryzuje si? wyzsze tlumiennoscie. To z kolei powoduje, ze wszelkie przeszkody - w postaci chociazby scian dzialowych w budynku - moge stanowic barier? nie do przejscia. Nie se to jednak jedyne przyczyny niskiej popularnosci standardu a. Na mniejsze rozpowszechnienie sieci 802.11a wplywa tez to, ze oba rozwiezania - tak b, jak i a - nie se ze sobe w zaden sposob kompatybilne. Prowadzi to do sytuacji, w ktorej uzytkownicy kart 802.11b nie moge poslugiwac si? infrastrukture bezprzewodowe typu a i na odwrot. Probowano sobie wprawdzie z tym poradzic, wprowadzajec na rynek urzedzenia umozliwiajece prac? w obu standardach, mimo to jednak poza terenem Stanow Zjednoczonych wykorzystanie standardu a jest obecnie marginalne.

Standard 802.11g

W polowie ubieglego roku organizacja IEEE zatwierdzila ostatecznie kolejne norm? dla sieci bezprzewodowych dzialajecych w pasmie 2,4 GHz - IEEE 802.11g. W zalozeniu standard ten mial leczyc w sobie najlepsze cechy wczesniejszych specyfikacji a i b, a wi?c duze szybkosc transmisji przy jednoczesnej wi?kszej odpornosci na zaklocenia, poszerzeniu zasi?gu i kompatybilnosci ze standardem b. Wszystkie te wytyczne udalo si? osiegnec - szybkosc transmisji wynosi teraz 54 Mb/s, a dzi?ki wykorzystaniu pasma 2,4 GHz spelniono pozostale wymienione warunki. Nie obylo si? jednak bez klopotow. Najpowazniejszym problemem okazala si? wspolpraca urzedzen standardu 802.11b i 802.11g. Aby mogla ona zaistniec, trzeba bylo rozwiezac problemy zwiezane z tzw. dlugoscie preambuly, czyli polem synchronizacyjnym, ktore poprzedza ramk? z przesylanymi danymi. W IEEE 802.11g dlugosc tego pola wynosi 56 bitow (short preamble), natomiast w 802.11b - 128 bitow (long pramble).

Klopotliwa byla takze szybkosc transmisji danych przy obecnosci w jednej sieci urzedzen zgodnych z 802.11b i 802.11g. W takiej sytuacji szybkosc transmisji teoretycznie nie moglaby byc wi?ksza niz 11 Mb/s. Aby rozwiezac te problemy, wprowadzono specjalny mechanizm ATC

(Air Trafic Control), ktorego zadaniem jest zarzedzanie komunikacje w sieci mieszanej 802.11b/g. Jego dzialanie polega na tym, ze przed rozpocz?ciem transmisji urzedzenia standardu 802.11g wysylaje krotke wiadomosc do urzedzen 802.11b, informujec je o tym, ze przez okreslony czas pasmo b?dzie zaj?te i w tym czasie nie wolno rozpoczynac zadnego przesylania danych. Koniecznosc informowania urzedzen 802.11b odbija si? niekorzystnie na efektywnej szybkosci transmisji w sieci.

Niektorzy producenci pokusili si? o opracowanie specyfikacji, ktore przewiduje zwi?kszenie transmisji danych do wartosci ponad 100 Mb/s dla standardu g oraz 22 Mb/s dla specyfikacji typu b. Niestety, se one niekompatybilne z wczesniejszymi rozwiezaniami, co uniemozliwia wykorzystanie potencjalu takich urzedzen w sieciach b lub g.

Tabela z porownaniem standardow 802.11a, 802.11b, 802.11g

Standard

802.11a

802.11b

802.11g

Cz?stotliwosc

5,1-5,825 GHz

2,4-2,4835 GHz

2,4-2,497 GHz

Pr?dkosc transmisji

do 54 Mb/s

do 11 Mb/s (standard

b+ jest okolo dwukrotnie szybszy od b)

20-25 Mb/s

Zasi?g

niewielki (ograniczony do kilkunastu metrow);

aby objec zasi?giem duzy obszar, potrzebne

jest zastosowanie wi?kszej liczby punktow dost?powych

w zaleznosci od mocy zastosowanych anten

zasi?g dzialania pojedynczego punktu waha si? w granicach 100-300 metrow w przestrzeni otwartej; w pomieszczeniach zamkni?tych zasi?g nie przekracza 100 m

podobnie jak w przypadku standardu b, zasi?g jest uzalezniony od zastosowanych anten i

od tego, czy siec dziala na zewnetrz czy wewnetrz budynku; w obu przypadkach zasi?g jest podobny jak w standardzie b

Koszty instalacji

wysokie

niewielkie

nieco wi?ksze niz dla b

Popularnosc

mala, wykorzystywany

w USA - przede wszystkim w budynkach i salach konferencyjnych

najbardziej rozpowszechniony

standard sieci bezprzewodowej na

calym swiecie

standard powoli wypierajecy sieci b nie

tylko z biur, ale rowniez z popularnych i ogolnie dost?pnych hotspotow

Przeznaczenie

sale konferencyjne, biura, laboratoria

sale konferencyjne, biura, dom, osrodki uniwersyteckie

sale konferencyjne, biura, dom, osrodki uniwersyteckie

Kompatybilnosc ze

802.11b - brak 802.11g -

802.11a - brak

802.11a - brak

I standardem brak 502.11g - jest 802.11b - jest I

Struktury sieci WLAN

Sieci bezprzewodowe moge byc proste lub zlozone. W najprostszej wersji, co najmniej dwa komputery wyposazone w karty radiowe tworze niezalezne siec, kiedy tylko znajde si? w swoim zasi?gu. To nazywamy siecie peer-to-peer. Sieci takie jak w tym przykladzie nie wymagaje administracji czy prekonfiguracji. W takim przypadku kazdy uzytkownik moglby miec dost?p do zasobow drugiego uzytkownika.

Rys. 1: Bezprzewodowa siec peer-to-peer

Zainstalowanie punktu dost?powego moze zwi?kszyc zasi?g sieci ad hoc, efektywnie podwajajec zasi?g, w jakim urzedzenia moge si? komunikowac (Rys. 2).

Rys. 2: Bezprzewodowa siec z punktem dost?powym

Punkt dost?powy moze byc podleczony do sieci kablowej - wtedy kazdy uzytkownik bezprzewodowy dost?p zarowno do serwera jak i do innych uzytkownikow. Kazdy punkt dost?powy moze obsluzyc wielu uzytkownikow; dokladna liczba zalezy od ilosci i rodzaju

transmitowanych danych. Wiele pracujecych aplikacji dziala w konfiguracjach, gdzie jeden punkt dost?powy obsluguje od 15 do 50 uzytkownikow (Rys. 3).

Rys. 3: Bezprzewodowa siec z punktem dost?powym wleczonym do szkieletu sieci

Punkty dost?powe maje ograniczony zasi?g, 300 metrow w pomieszczeniach i 30000 metrow na otwartej przestrzeni. W rozleglych infrastrukturach, takich jak magazyny, hurtownie, czy osiedla mieszkaniowe, prawdopodobnie b?dzie potrzeba zainstalowania wi?cej niz jednego punktu dost?powego. Lokalizacj? punktow dost?powych okresla si? robiec wlasciwe pomiary. Celem jest pokrycie obszaru z zachowaniem nakladania si? zasi?gu poszczegolnych komorek tak by uzytkownik mogl poruszac si? po danym obszarze bez utraty dost?pu do sieci. Take mozliwosc poruszania si? w zasi?gu zespolu punktow dost?powych nazywamy roamingiem. Punkty dost?powe, jeden po drugim, przekazuje sobie uzytkownika w sposob niezauwazalny dla niego, zapewniajec stale lecznosc (Rys. 4).

Rys. 4: Kilka punktow dost?powych i roaming Typowym zastosowaniem sieci bezprzewodowej jest poleczenie dwoch punktow dost?powych leczem radiowym. Mozemy w ten sposob poleczyc np. central? firmy z magazynem, czy salonem handlowym. Niezb?dnym warunkiem dla zestawienia takiego poleczenia jest widzialnosc optyczna kierunkowych anten nadawczo-odbiorczych (Rys. 5).

Rys. 5: Poleczenie dwoch lokalizacji

Kolejny przyklad przedstawia rozwiezanie dla dostawcow np. Internetu. Mozemy w ten sposob doprowadzic lecza Internetowe do uzytkownikow indywidualnych np. na osiedlu domkow jednorodzinnych. Na punkcie dost?powym stosujemy anten? (lub anteny) dookolne a abonenci korzystaje z anten kierunkowych.

Rys. 6: Bezprzewodowe udost?pnianie internetu

Niezb?dnym warunkiem dla zestawienia takich poleczenia jest widzialnosc optyczna kierunkowych anten nadawczo-odbiorczych abonentow i anteny na punkcie dost?powym (Rys. 6)

Urzqdzenia stosowane w sieciach bezprzewodowych

Bezprzewodowe karty sieciowe

Radiowa karta sieciowa - Do wyboru mamy trzy rodzaje interfejsow: ISA, PCI i PCMCIA oraz USB. Kazdy z nich ma swoje wady i zalety. Modele ze zleczem ISA zazwyczaj pozwalaje na wlasnor?czne konfiguracje parametrow dzialania adaptera oraz swietnie nadaje si? do starszych komputerow, w ktorych kazdy slot PCI jest na wag? zlota. Jesli chodzi o karty PCI to se one zgodne ze standardem Plug&Play co jest wazne dla poczetkujecych uzytkownikow sprz?tu. Ponadto nalezy miec na wzgl?dzie, iz wi?kszosc nowych plyt glownych procz AGP posiada tylko i wylecznie zlecza PCI, wi?c jesli ktos zamierza rozwijac swoje konfiguracj?, rozsedniejsze alternatywe jest wlasnie ten standard. USB, do ktorego przylecza si? odpowiedni terminal jest bardzo wygodnym i prostym rozwiezaniem. Umozliwia nam w bardzo prosty sposob przyleczenie si? do sieci bezprzewodowej.

Punkty Dostgpu

Access Point - Punkt dost?powy pozwala na podleczanie wielu klientow bezprzewodowych oraz leczenie sieci Ethernet bez zadnych dodatkowych urzedzen (po zastosowaniu anten zewn?trznych na duze odleglosci), moge pracowac takze w funkcji BRIDGE i przedluzac zasi?g radiolinii. Punkty dost?pu posiadaje szereg dodatkowych funkcji. Bardzo wazne ceche jest mozliwosc konfiguracji poprzez dedykowane oprogramowanie SNMP oraz WWW, przy czym warto dodac, ze oprogramowanie do zarzedzania przez SNMP w przypadku problemow z lecznoscie sprawdza si? o wiele lepiej. Punkty dost?pu umozliwiaje autoryzacje uzytkownikow poprzez list? MAC ktora modyfikuje administrator. Pozwala to na prac? jedynie autoryzowanym uzytkownikom czyli tym ktorych adres MAC znajduje si? na Access liscie punktu dost?pu. Najcz?sciej pozwalaje na przyleczenie do 50 klientow. Gdy chcemy zwi?kszyc liczb? uzytkownikow musimy zastosowac drugi punkt dost?pu.

Anteny

W transmisji radiowej sygnal z nadajnika jest przesylany kablem antenowym do anteny, gdzie nast?puje jego wypromieniowanie w przestrzen. W zaleznosci od typu anteny sygnal moze byc nadawany z take same moce we wszystkich kierunkach lub tez moze zostac skupiony w w?zszej wiezce wypromieniowanej w wybranym kierunku. Emisj? sygnalu z anteny najlepiej opisuje tzw. charakterystyka anteny przedstawiana zwykle w postaci trojwymiarowej bryly ktora zawiera wypromieniowane wiezk?. Odleglosc od srodka geometrycznego anteny do danego punktu na powierzchni bryly symbolizuje nat?zenie wypromieniowanego sygnalu. Cz?sto okresla si? charakterystyk? anteny podajec szerokosc ketowe czyli tzw. Dyspersj? wypromieniowanej wiezki dla plaszczyzny poziomej i pionowej. Na przyklad antena o charakterystyce dookolnej (promieniujeca sygnal z take same moce dookola) ma ket promieniowania wiezki 360 stopni. (dla plaszczyzny poziomej). Mowiec o kierunkowosci anteny cz?sto okresla si? szerokosc wypromieniowanej wiezki. Anteny promieniujece wiezk? mocno rozproszone okreslane se jako szerokoketne, podczas gdy anteny promieniujece wiezk? skupione okreslane se jako kierunkowe, gdyz promieniuje sygnal w jednym wybranym kierunku. Charakterystyka anteny ma duzy wplyw na zysk energetyczny anteny. Zysk ten, mierzony w decybelach [dB] okresla ile razy silniej antena promieniuje sygnal wzdluz osi zwanej kierunkiem promieniowania w stosunku do promieniowania anteny teoretycznej, ktora jest pojedynczym punktem promieniujecym sygnal z take same moce we wszystkich kierunkach. Antena teoretyczna nie jest mozliwa do zrealizowania w praktyce, ale jest niezb?dna do przeprowadzenia obliczen anten rzeczywistych. Mimo skomplikowanej definicji zysk energetyczny anteny jest bardzo wygodnym poj?ciem przy obliczaniu bilansu mocy. Im wi?kszy zysk energetyczny danej anteny tym w?zsze wiezk? ona promieniuje, ale jednoczesnie bardziej "wzmacnia" sygnal w kierunku swojej osi. Na przyklad antena o duzym zysku energetycznym wynoszecym 24dB promieniuje wiezke o szerokosci tylko 7 stopni, podczas gdy antena o zysku 8.5 dB promieniuje wiezk? o szerokosci 75 stopni. Anteny szerokoketne (o szerokosci wiezki wi?kszej niz 60 stopni) i dookolne (szerokosc wiezki 360 stopni) najlepiej nadaje si? do stacji bazowych w sieciach typu "punktwielopunkt", ktore musze swoim zasi?giem "pokryc" wybrany obszar np. hal? magazynowe, port, lotnisko itp. Anteny kierunkowe se uzywane przede wszystkim do pojedynczych lecz radiowych o wi?kszym zasi?gu tzw. radiolinii. Na terenach, na ktorych wyst?puje duza liczba obiektow, od ktorych sygnal radiowy moze si? odbic jak np. budynki, metalowe ogrodzenia, nisko przelatujece samoloty, zalecane jest stosowanie dwoch anten nadawczo - odbiorczych, gdyz w ten sposob mozna

wyeliminowac szkodliwy wplyw odbic tzw. fadingu. Przy odbiorze kazdego pakietu urzedzenie automatycznie wybiera jedne z anten, ktora w danym momencie odebrala lepszy sygnal. Jest to oczywiscie rozwiezanie drozsze, ale pozwala rozwiezac problem szkodliwych odbic. 2. Plan wykonania cwiczenia

1. Korzystajec z jednego z Access Pointow odszukac dost?pne sieci.

2. Przyleczyc dwa Access Pointy do komputerow. Korzystajec z instrukcji obslugi dokonac ich konfiguracji. Utworzyc poleczenie peer-to-peer (poleczenie mi?dzy dwoma komputerami).

3. Sprawdzic poprawnosc poleczenia. Przy uzyciu dowolnego programu sprawdzic srednie przepustowosc sieci.

4. Utworzyc siec z jednym punktem dost?powym - w taki sposob, aby wszystkie komputery mogly dzialac w tej sieci.

5. Sprawdzic poprawnosc poleczenia. Przy uzyciu dowolnego programu sprawdzic srednie przepustowosc sieci.

6. Napisac sprawozdanie zawierajece konfiguracj? poszczegolnych urzedzen, otrzymane wyniki.

3. Literatura.

1. http://www.chip.pl/arts/archiwum/n/articlear_67822.html

2. Bezprzewodowe sieci komputerowe. Wydawnictwo Helion 2000

3. http://www.winet.com.pl/rozwiazania%20dla%20biznesu.html

 

Страницы:
1 


Похожие статьи

Автор неизвестен - 13 самых важных уроков библии

Автор неизвестен - Беседы на книгу бытие

Автор неизвестен - Беседы на шестоднев

Автор неизвестен - Богословие

Автор неизвестен - Божественность христа